باید بساط قتل را درهم شکست
در پست های گذشته در مورد شنیع و غیر انسانی بودن اعدام و سنگسار بسیار نوشتیم و بحث کردیم. اگرچه بحث بر سر درستی یا نادرستی اینگونه مجازات ها در قرن بیست و یکم مقداری تعجب آور است اما متاسفانه هنوز بعضی از دولت ها دست به این اقدام غیر انسانی می زنند و همین دولت ها هستند که با استفاده از رسانه ها و تبلیغات لحظه ای،این کار خود را در نظر افکار عمومی موجه جلوه داده و حتی آن را راهی برای رسیدن به عدالت اجتماعی معرفی می کنند.
یکی از این حکومت ها که در سال اخیر رتبه ی اول را در تعداد اعدامی ها به خود اختصاص داده است رژیم خونخوار اسلامی ایران است که کشتار فجیع صد هزار نفری دهه 60 را در کارنامه ی خود دارد و هر ساله به اسم عدالت محوری انسان های بسیاری را به کام مرگ می کشد.
بارها و بارها در صدها بیانیه و شکوائیه و میتینگ فریاد زدیم که این کار نه تنها باعث از بین رفتن جرم و جنایت نمی شود بلکه یکی از عوامل افزایش آن نیز هست چون اعدام و حذف فیزیکی مجرمین تنها باعث از بین رفتن یکی از هزاران قربانی جامعه ی نا امن و بیمار می شود بدون آنکه کمبودها و عقده هایی که باعث بوجود آمدن مجرم شده است شناسایی شود. اما دیگر وقت آن رسیده که دست به یک کار عملی بزرگ زد.
باید حکومت هایی را که با اینگونه قوانین سعی در گسترش و بسط ترس و وحشت در فضای جامعه دارند مجاب کنیم تا از مواضع خود عقب نشینی کنند.امسال باید سالی بدون اعدام و سنگسار باشد.
اکنون که رژیم با بهانه ی جمع آوری ارازل و اوباش کمر به قتل و غارت مردم بسته و مجرمیناز نظر خود را بدون دادگاه به بالای دار مجازات می فرستد، 10اکتبر بهترین فرصت برای رساندن صدای اعتراض خود به گوش جهانیان است.
در چند روزه ی گذشته خانواده های قربانیان از جمله خانواده ی دو روزنامه نگار کرد بارها در مقابل سفارت جمهوری اسلامی اعتصاب کرده اند. باید با تمام نیرو از این انسان های بی گناه دفاع کنیم. رژیم به بهانه ی جمع آوری ارازل و اوباش، اوباشان حکومتی را به جان خبرنگاران، نویسنده ها و مبارزان آزادیخواه انداخته است و قصد دارد تا تک تک آن ها را همچون دوران سیاه سال 60 تا 67 با به دار آویختن از صحنه ی مبارزات ضد حکومتی بردارد.
مسلماً خطر این گونه مجازات های نا عادلانه و وحشیانه، فرد فرد این جامعه آشفته را هر چند آرام و سر بزیر تهدید می کند پس نباید با رفتاری غیر مسولانه از کنار چنین جنایاتی بگذریم.
اکتبر امسال مبارزه با قتل و ترور دولتی و مخالفت با میلیتاریسم را به خیابان بیاوریم و تمام توان خود را در راه نجات قربانیان این تصمیم های غیر انسانی حکومت بکار ببندیم و بدانیم روزی خواهد رسید که سران رژیم اسلامی در دادگاه های صالحه باید در مورد این همه اعدام و جنایت جواب پس بدهند همانطور که دیکتاتور های پیش از این ها به چنین جایی رسیدند.
